"Yok"

Bu şiir ve yazı ayrı vakitlerin iki yaşlı mahsulü. Meğer arkadaş olabilirlermiş :)


Ademoğlu dünyaya ilk adımı attığı andan itibaren bir duyguyu kuşandı cılız beline: pişmanlık... bu öyle güçlü ve taşıması güç bir yüktü ki defalarca kez bu yükü taşımaktansa tüm o yüklerden kurtulmayı yeğledi, bu sorumsuz kaçışın bedelini düşünmeden. Kimi de bir görünmezlik kılıfı giydirdi bu onulmaz yüke. Ellerinde görünmez tebessümlerden başka bir şey kalmamıştı onların. Ve bazen... Yiğitçe, mertçe ve omuzladığı yükü gizlemeden ve bunu yapmayı gereksinmeden taşıdı yükünü. Çünkü biliyordu ve diyordu "bu yük, bu geçmiş, bu şey; beni ben yapan, adımı veren bana, gerçeğim."
Siz Siz olun dostlar geçmişiniz sizi üzse bile onunla gurur duyun ve onu asla silmeyin.
Gülücüklü kalın...

Yok
Peki, tamam, farz edelim yokuz. 
Mum ışığı çarpmıyor yüzümüze
Ne dolunay, ne bulut vaktinde gökyüzü
Aydan,yıldızdan, buluttan, güneşten habersiziz
Diyelim olmadık birinci çoğullardan

Hayallerdeki gülüşler, gezişler 
Gidişler, gelişlerle silelim düş havuzumuzu
Diyelim, Fırat'ın serin suyu dolsun içi
Diyelim, Nil gibi hayat versin ülkemize
Yeni, yepyeni bir birikinti olalım
Bende senin olmadığın
Sende benim olmadığım

Diyelim,
Götürelim gelenleri gerisin geriye
Dünü ve bugünü düşmanca reddederek 
Oluşumları gülerek karşılayalım
El uzatalım yardımseverce 
Evlerimizin eşik yokuşunu tırmananlara

Ve yazalım yenileri
Yenileyelim yazılanları
"Sen" sözcüğünü silerek lügatımızdan
Sürgün yazalım dünlere
En uzak diyarlara doğru
Ben ve senden çok uzaklara

Anlarım ve ben de katılırım bu küçük oyuna
Eskilere zevkini yitirmiş oyuncak gibi davranalım
Atalım onları 
Ezelim, kıralım, eskitelim , püskütelim
Püskümüşleri sevdiğimi bilmeyelim
Halkların hep bir ağızdan söylediği
"Hayat devam ediyor" şarkısını bağıralım

Hayata hiç mi hiç acımayalım
Kötürüm ayağına bakmadan
İyileşmesini beklemeden hiç
Dörtnala sürelim onu
İzi hiç gitmeyecek yaralar edinelim
Ama sende kalmasın onlardan
Bozmasın düzlüklerini
Hepsini huzurla ve rızayla alırım ben
Her adımı on engebe kalbimin atlasına 
İmkan bulsam da yine silmem kalıntıları
Dağlar yıkılsa üzerime, kalmalısın yine
Kalmalısın kim derse desin
Ne dersem diyeyim 

Olsandı ama olmazdı bilirim
Gelsendi ama gelmezdi anlarım
Sevsendi ama sevmezdi, kabulüm
Gülsendi ama gülmezdi görürürüm
Kalsandı ama...
SHARE

M. Talha Y.

    Blogger Comment

3 Yorum :

  1. Merhabalar.
    İnsan gönlünün en büyük, en ağır yüklerinden biri saklıdır orada. Haset.. Kabil Habil'i katletti. Nedamet içerisinde çevresine baktı ama, artık yaptığının geri dönüşü, telafisi yoktur!..
    Yeni yılda umutlarınız gerçek, mutluluklarınız sonsuz olsun. Mutlu yıllar dilerim.

    YanıtlaSil
  2. Lise zamanlarımda hayattaki en büyük korkularımdan biri yaptığım işler sonucunda pişman olmaktı. Çünkü geri kalan hayatımda büyük bir yükle yaşamak zorunda kalacakmışımm gibi hissediyordum :') Ama şu an "hayatta her şey bir deneyimdir ve pişman olsam bile eminim yaşadıklarım bana bir şey katacak." olarak düşünüyorum.

    Pişman olunmayan, keşkesiz ve sana mutluluk getirecek bir yeni yıl diliyorum Talha. Mutlu yıllaaaaaaaaar! :3

    YanıtlaSil
  3. doğru demişsiniz geçmişimiz acısıyla tatlısıyla bizim bir parçamız tecrübelerimiz... geçmişimize ve kendimize kızamnın pişman olmanın bir faydası yok sonuçta...iyi seneler olsun....

    YanıtlaSil

Yorumların benim için önemli...

Ha Ben Ha Onlar (: